Ik ben Twee en Ik zeg.....

NEE!

Inderdaad.

Doe je ogen dicht en stel je voor....

een vroege ochtend, ongeveer kwart over 6. Joel wordt wakker en stapt met het verkeerde been uit bed.
Komt vervolgens ons wakker maken. 'Ik moet een plas'.

Als ijverige goede moeder zeg ik: 'O, mama zal je wel even helpen'.

'NEEEEE! Papa moet het doen!!!!'

En voordat papa zich overeind kan hijsen zit meneer in een driftbui. En deugt er niets meer.
De plas? 'NEEEE, ik moet geen plas. Ik moet een plas!!' Dat krijgt Henk dan nog net voor elkaar.

Dan aankleden... 'NEEEEEE, ik wil niet die trui aan.'
'O, wil je dan je pyjama aanhouden?'

'NEEE! Ook niet.' En dan komt het hoge woord eruit: 'IK. WIL. NIKS! IK. WIL. NIKS!'. Al brullend.

Hmm.... Henk en ik kijken elkaar eens aan. We weten weer hoe laat het is (afgezien van inmiddels half zeven, nog steeds 's ochtends). Buiten op het balkon dan maar - de plek om af te koelen. 'Time-out' noemen we dat. En de kleine man is het er helemaal mee eens.

'Joel, ga je stoppen met huilen?'
'NEEE!'
'Okay, dan doen we time-out op het balkon'. Prima...

en op het balkon brult meneer lekker verder.

Met enige regelmaat vragen we: 'Ben je klaar met huilen?' En afhankelijk van hoever meneer zit in het proces is het antwoord 'NEEE! Ik. ben. nog. NIET KLAAR!' of met nog wat nasnikken... : 'ja, ik ben klaar'.

En dan is hij weer z'n vrolijke zelf en vragen wij ons af wat er nou in vredesnaam aan de hand was.....

(en een dergelijke scene kan zich op willekeurige momenten gedurende de dag afspelen)

Tja.... ik ben twee en ik zeg nee.....