Een princes van zes....

Zes jaar geleden - met een hoofd vol zwart haar....

wat binnen een jaar al blond was.....

en twee jaar later 's zomers helemaal wit wordt.....

Drie en meestal happy.....

Vier, een dag vol plezier...!

.... en hier is ze alweer vijf!

Bijna zes - aan 't proberen om zelf 'smores te maken

Onze Becs! Donderdag is ze alweer 6 geworden. Ze houdt van mooi, glitters, kettinkjes, oorbellen, mooie jurken (op z'n tijd), maar ook van kamperen en vies zijn, van huisdieren en enorme zwarte houtborer die in ons balkon een huis geboord heeft.  Ze houdt van mensen en is heel erg gevoelig voor hoe de mensen om haar heen zich voelen. En ze houdt van God. 

Een gesprek, een paar maanden geleden....

Ik kwam terug van de sollicitatie op school. Rebecca vroeg: "Hoe was het". Ik vertelde dat het goed ging. "Ga je daar nou werken mama?" Ik zei dat ik dat nog niet wist omdat ze nog met meer mensen gingen praten en dan zouden kiezen we ze het liefst wilden. Even nadenken: "Oh. Ik hoop dat ze jou kiezen!"

Op mijn vraag 'waarom' zei ze: "I know you'd really like it!" (onze gesprekken gaan meestal half in 't Engels en half in 't Nederlands). En zelfs toen ik vertelde dat het betekende dat ik dan veel vaker niet thuis zou zijn, hoopte ze nog steeds dat ik het zou krijgen. Ik zei: "Zullen we erom bidden". Opeens: "That doesn't make sense. God is too old, he doesn't listen." Ik was verbaasd - Rebecca is zich altijd heel bewust van God in haar leven. Maar het was duidelijk dat ze niet in was voor een gesprek erover; ik probeerde wel wat, maar nee, "it doesn't make sense.". 

De middag ging verder. Halverwege de middag ging ik de post uit de bus halen. Er zat een CD in met de liedjes voor de kinderbijbelclub, om thuis vast te oefenen. Rebecca wilde gelijk luisteren en zat stil op de bank naar de muziek te luisteren. Ik was in de keuken eten aan 't koken. Opeens zegt ze: "Mom, I was kidding." Ik: "wat bedoel je, kidding?" "Earlier this afternoon, I was kidding, when we talked about God." Ik moet even diep graven, ik snap niet waar de opmerking opeens vandaan komt. Dan landt het; ze heeft het over ons gesprek eerder op de middag waarin ze zei dat God niet luistert omdat hij te oud is. Ik ga bij haar zitten. 

"Did you hear the song Mom? It says: Believe in God, believe in Me. I do believe in God and in Jesus. So we can pray because He listens." En tevreden gaat ze weer verder luisteren. En ik kan niets anders doen dan haar een knuffel geven en heel erg dankbaar zijn voor deze dochter van ons.