... en is niet klein meer, maar wil dat soms wel graag zijn. Vooral als we hem vertellen dat hij echt zelf z'n bord leeg kan eten. Dan zie je hem denken: "But mommy, when I was smaller, you didn't give me difficult tasks". Yep. Maar nu wel. Hij zit vol met gekke ideeen....
.... vragen, opmerkingen, acrobatische kapriolen, eigen meningen, omkooptrucjes; kortom - vol leven!
Vier dagen later wordt ons meiske 7....
Ik ben druk bezig geweest met haken de afgelopen avonden en Bunny is klaar om Becs te helpen met de speurtocht naar haar kado.
Hoe kan dat nou? Overal hangen briefjes met aanwijzingen. Om het kado te vinden moet ze kijken naar oranje, blauw, wit en roze. Elk briefje geeft een nieuwe kleur. En eindelijk - daar is het:
Maar ze gelooft nog steeds in magic: "Mom, did the bunny write all these notes herself? I just know she did!"
En dan gaan we naar New York om het Vrijheidsbeeld te bekijken. Vanaf de snelweg komt de New York skyline steeds dichterbij. Het heeft iets translucents; al die gebouwen in de wazige verte.
Met de bus en de metro......
"The underground train is really noisy Mom, but I want to be in it ALL day!" Joel krijgt er geen genoeg van. Met de ferry van Manhattan naar Staten Island komen we langs het Vrijheidsbeeld. En daar staat het. Solid, groen. Het symbool van 'liberty and justice for all'. Alhoewel dat er in de praktijk niet altijd van terecht komt.
Na een wandeling over Times Square (lang geleden dat we zooooveel mensen bij elkaar gezien hebben)....
en wat eten bij McDonalds als traktatie....
.... is het weer tijd om naar huis te gaan. En na zo'n drukke stad voelt ons nieuwe flatje met alle vertrouwde spullen erin opeens toch helemaal als 'thuis'.
No comments:
Post a Comment