Wind

Ik sta buiten. Om me heen is alles donker. Ergens op een centrale plek is de stroom uitgevallen en dus zitten we in het donker. Dacht ik.

Tot ik naar buiten ging. De wind trekt en rukt. De bomen buigen diep, komen overeind, buigen zich weer. Of niet. Vol leven en veerkracht. Een machtig spel met de wind. 

De lucht is vol licht. Elektriciteit alsof er een onweersbui boven ons hangt. Alleen zijn er geen flitsen, maar hele lucht wordt licht. Kleuren flitsen voorbij, boven me is het groen, dan blauw, dan oranje en violet en dan niks, donkere wolken. Totdat het licht er weer langsschiet. En secondenlang alles in een onwerkelijk bleek licht zet. Er is geen donder. Alleen wind, een orkaan van wind, uitspansel vol beweging. En geluid. "Hoe maakt de wind geluid? Can you see a hurricane?" vroeg Joel vandaag.

Met Becca zong ik psalm 3 voor ze naar bed ging:

Ik legde mij en sliep/ik wist dat wie mij schiep/voor mijn behoud zou waken.