Kaasperikelen

's Ochtends, ontbijttijd. Rebecca mag altijd kiezen wat ze wil: havermout, weetabix of brood. Vanmorgen is het brood. "Met memerikaanse kaas".
Gisteren heeft Nanny een groot stuk Nederlandse kaas meegenomen van de Costco en dat kwam ze bij ons brengen. Tot groot plezier van de kids, die zijn dol op Nederlandse kaas.
Ik vraag het dus voor de zekerheid nog eens na: "Wil je echt dat papa Amerikaanse kaas op je brood doet? Niet de Nederlandse kaas?"
Ze weet het zeker. "Memerikaanse kaas". Sommige woorden zijn wat lastig uit te spreken voor een vierjarige die twee talen moet leren.

Henk belegt haar boterham dus met een paar plakjes cheddar. Memerikaanse kaas. En we gaan aan tafel....

"MAAR IK WOU MEMERIKAANSE KAAS!"
"Meis, dit is amerikaanse kaas. Mama heeft het nog een keer aan jou gevraagd en je wou amerikaanse kaas. Dit is amerikaanse kaas".
"Nee, Nanny heeft gisteren amerikaanse kaas bij ons gebracht". Arme meid. Zomaar een andere kaas op brood dan je in gedachten had.
"Nee, dat was Nederlandse kaas en die vind jij lekker he".
"Ja"

Maar omdat de gewraakte amerikaanse kaas toch al op de boterham prijkte en ze bij gebrek aan beter met plezier amerikaanse kaas eet, krijgen we haar na wat overleg zover dat ze het gewoon opeet.