Kamperen

Donderdagmorgen - ingepakt en met een volle auto gaan we op weg naar La Jolla (spreek uit: La Hoija), een Indianenreservaat met een uitgestrekte 'campground' die beheerd wordt door een Indianenstam. Het gebied ligt twee uur rijden bij ons vandaan - een uur naar het zuiden en een klein uur landinwaarts, in de 'buurt' van San Diego. 

[Nederlandse namen kom je overal tegen]

Vooral de route landinwaarts is adembenemend. De weg kronkelt zich mijl na mijl door en langs zonovergoten sinaasappelplantages. Bomen hangen boordevol met oranje. Langs de weg staan borden: 'Stop Now! Fresh avocados for sale, 15 for $2'. Eind van het seizoen - maar omdat je met 15 avocados wel heel veel guacamole moet maken, rijden we toch maar door. 

De campsite is uitgestrekt en wild. Het ligt in de Paumavalley, een smalle vallei tussen de bergen in. Als we eraan komen, is er net een waarschuwing uitgegaan voor 'flash flooding': aan de andere kant van de bergen heeft het hard geregend; we hebben de bui zien hangen, en de camping ligt aan een rivier en er is kans dat het water snel stijgt. We besluiten om eerst onze lunch klaar te maken en te gaan eten voordat we onze tent opzetten. Als het dan echt mis gaat, kunnen we nog een tijdje in de auto blijven zitten. Maar het riviertje blijft laag en de zon komt weer helemaal door, dus we kunnen aan de slag. De omgeving is prachtig! en de camping ligt langs een bergriviertje dat ontspringt in Lake Henshaw, een stuwmeer een paar mijl verderop. Het water klatert naar beneden. Het douchegebouw valt bij nadere inspectie tegen en wordt door de Eshuisfamily unaniem als onbruikbaar beschouwd. Geen warme douches dus, al stond dat wel op internet. Maar alons - tis warm genoeg (en donker genoeg savonds) om je gewoon buiten schoon te poedelen. Zover weg van alle steden heb je geen lichtvervuiling - het is echt pikdonker 's avonds en je ziet ik weet niet hoe veel meer sterren dan thuis in Irvine. Als we aankomen op donderdag is de camping heel rustig - her en der staan wat tenten. Bij de registratie waarschuwen ze ons al - het weekend wordt druk en de camping komt vol te staan met 'Hispanics'. Nou, daar zullen we nog wel achter komen. Vooralsnog hebben we buren op de plek naast ons en dat is het wel zo'n beetje. En dan moet je weten dat een kampeerspot hier veeeeeel groter is dan we ooit in Europa gezien hebben - je kunt op 1 spot makkelijk met 3 gezinnen kamperen. 

Kampvuur 's avonds - om 8 uur is het helemaal donker. De kids liggen er dus vroeg in en aangezien ze ook gaan slapen als het donker wordt hebben we de avond voor onszelf. 

's Ochtends wordt ik wakker en ik vraag me af waarom het nog zo schemerig is. Is het bewolkt ofzo? Maar een blik uit de tent leert me dat de lucht strakblauw is. Een halfuur ofzo later wordt het me duidelijk - (zie foto)

[de zon moet eerst boven de bergen uitkomen voordat het echt zonlicht wordt]

[Het 'berg'stroompje]

[en het uitzicht - dit land is zo wijd en zo mooi!]

De dag is snel voorbij met nog wat boodschappen doen, in 't water en op de playground spelen en verder kosten alle gewone dingen zoals water halen, eten koken, afwassen, etc... 3 keer zoveel tijd bij het kamperen.

[Haren wassen bij gebrek aan douche]

[Waterspel]

[...en wat je allemaal vindt in het water]

[Voorlezen bij het kampvuur]

[Ons vakantiehuis :-)]

Vrijdagavond en zaterdag wordt het steeds drukker - ze hadden ons bij de registratie al gewaarschuwd. De camping stroomt vol met 'Hispanics' en dat zijn echte familiemensen. Je moet je voorstellen dat die met z'n 30-en op 1 kampeerplek neerstrijken. Het patroon is typerend - de mannen zetten de tenten op (4 of 5 is geen uitzondering), allemaal heel dicht op elkaar en de vrouwen sjouwen al het eten uit de autos (en wat voor autos!!!) om te gaan koken. Echte familieaangelegenheden. Alleen kijken ze niet meer echt naar de privacy van anderen - op zaterdagavond rond 8 uur savonds, als het naar ons gevoel echt helemaal vol staat om ons heen, strijkt er nog een familie neer. Kids, babys, ouders, grootouders, tis helemaal compleet. Alleen zitten ze wel heel dicht op ons - en onze auto staat helemaal ingesloten door allerlei enorme pickups.

[600 pk - 'it pretty much never stops' volgens de eigenaar]

Maar ja, hoe verdedig je een kampeerplek he, er staan geen paaltjes ofzo omheen... Dus we slikken onze frustratie in en delen onze ruimte vriendelijk. Uiteindelijk is de natuur van iedereen. En de familie aan de andere kant heeft ons uitgenodigd om hun gefrituurde kip en kippevleugeltjes met hen te delen, dus we nemen onze stoeltjes mee en zakken gezellig bij hen neer. De patriarch van de familie heeft al een paar uur kip staan braden - en de kruiden die hij gebruikt heeft.... om je vingers bij op te eten. Werkelijk waar! Ze zijn helemaal bezorgd als ze horen dat wij hier zitten in dit land, terwijl al onze familie in Nederland zit. Een van de vrouwen vertelt me dat haar kant van de familie elke zondag bij elkaar komt - broers, zussen, aangetrouwd, alle kids. Tja... dan zijn wij inderdaad wel heel alleen hier. En op zondagochtend staat de matriarch bij onze tent - 'can I have your phone number? and you can have mine. Because you have no family here we are your family now. If I organize a party in my home, I can invite you too'. En zo wordt je zo opgenomen. 

Inmiddels heeft Henk de mexicaan direct naast ons gevraagd of wij eruit kunnen met de auto om naar een kerkje te gaan. De benodigde personen worden allemaal vlug tevoorschijn getrommeld, de autos gestart en wij kunnen eruit. En zowaar - op zondagmiddag vragen ze vriendelijk of ze onze vuurplek mogen gebruiken want ze willen graag maiskolven roosteren. Tot groot plezier van Rebecca krijgen wij ook een hele verzameling geroosterde kolven. En lekker! 

[Becca met haar favoriete eten]

Voordat ze weggaan bieden ze hun verontschuldigingen aan dat ze zo dicht op ons kwamen - een van de vrouwen zei dat dit de eerste keer was voor hen en dat ze het niet zorgvuldig genoeg gepland hadden. Ze realiseerde zich nu dat het handiger was om eerder te komen of te reserveren als je met zo'n grote groep wilt gaan. Dus toen waren we maar weer blij dat we de avond ervoor geen boze gesprekken zijn gaan voeren. Die mensen hebben gewoon werkelijk hele andere ideen over ruimte en familie! Bij de kerk hebben we leuke gesprekken met allerlei mensen, waaronder een sinaasappelkwekersvrouw. Ze vertelt over hoe hard werken het is, hoeveel water je nodig hebt en hoe de oogst per jaar kan varieren door omstandigheden die zij ook niet altijd kunnen verklaren. En hoe heerlijk het is om hier te wonen, waar het land ruim is en de nachten donker met veel sterren. 

[Kerkje]

[Het land]

Zondagmiddag is de camping weer bijna leeg. We hebben Rebecca beloofd dat we heel veel takken gaan zoeken om 'the biggest fire ever' te maken. Wat blijkt - heel veel mensen die weggegaan zijn, hebben hun houtblokken laten liggen. Dus na even sprokkelen hebben we een flinke stapel, die met groot plezier de lucht in gestookt wordt. En het vuur is zo groot dat we er warempel warm van blijven en heerlijk hebben zitten lezen savonds. En weer genoten van de stilte - die Hispanics maken toch wel veel geluid met z'n allen!

[De kleine man - met Blue die na een uur kamperen al niet blauw meer is]

[Takken....]

[En nog meer - met de sprokkelaars]

[Het vuur - jong geleerd...]

[Close - up]

Maandagochtend is het weer tijd om in te pakken en weg te gaan. Met een berg hele zwarte was. Terug door de sinaasappelplantages. Waar de lucht nog steeds blauw is, de zon nog steeds schijnt en de avocados nog steeds $2 per zak van 15 zijn.