Krabbels

Donderdagmiddag - ik ben aan 't strijken en de kids spelen om me heen. Rebecca wil graag naar Selina, ons buurmeisje. De twee spelen bijna iedere middag na schooltijd met elkaar. Maar vandaag wil ik graag dat ze een keer gewoon thuis met Joel speelt. Even is ze boos - ik leg haar uit dat het wel lijkt alsof Selina's moeder hetzelfde plannetje heeft, want Selina komt vandaag ook niet aan onze deur om te vragen of Becca komt.

Ik maak popcorn en we maken het gezellig in hun kamer.

Vol goede moed gaat ze aan het schrijven. Af en toe help ik haar met een letter. Dat gaat zo, als je aan het strijken bent.
'L'?
'Ja, van Lion'.
'O ja, die weet ik wel'.  En daar gaat ze wel weer. Hier is het resultaat:

Op school heeft ze van de week geleerd om de datum bovenaan haar werkbladen te schrijven. Op de amerikaanse manier uiteraard: maand-dag-jaar. De regenboog boven de school betekent dat ze heel blij is om naar school te gaan. Legt ze me uit. 

's Avonds praten we over de dag. Ik vertel haar dat ik blij ben dat we zo'n fijne middag hadden. Nadenkend kijkt ze me aan: 'Ja, maar ik was wel heel even boos'. Ik zeg: 'Ja, maar gelukkig werd je weer heel snel blij en toen was het heel gezellig'. En voor ze gaat slapen praten we over wat we vandaag van Jezus gezien hebben. Ze slaat d'r armen om me heen en zegt: 'dat jij mij zo lief vindt'.