We hebben net gebeden en zitten klaar om te gaan eten. Joel voelt 'es voorzichtig aan het vlees op z'n bord, z'n favoriete onderdeel van de maaltijd. Kennelijk voelt het niet goed. Ik heb niet precies in de gaten wat er gebeurt - totdat ik opeens een bezorgd stemmetje hoor:
"ik moet nog meer bidduh"
"He, maar we hebben net gebeden"
"ik moet nog meer bidduh! ik moet nog meer bidduh. Mijn vleesje is nog te heet!"
Aha.
En zo gezegd zo gedaan. Uiteraard is na de tweede keer bidden het vlees voldoende afgekoeld om te eten :-).
No comments:
Post a Comment