Toen Joel geboren werd, kregen we van Dick en Corrie een houten treinset. Die hebben toen nog maar dicht laten zitten, maar in een helder ogenblik wel in de verhuisdoos naar America gestopt. Rond Joel's tweede verjaardag hebben we de doos opengemaakt, nog niet zozeer voor Joel als wel voor Rebecca, die sporen moest bouwen voor Joel.
Langzaamaan ging Joel zichzelf bekwamen in het bouwen van spoorlijnen. En het sloeg aan. Voor kerst hebben we daarom wat naarstig speurwerk verricht naar uitbreidingsmogelijkheden. Het blijkt dat de meeste houten rails van verschillende merken gewoon op elkaar passen ('t komt uiteindelijk allemaal uit China). Wij hebben Joel toen wat Thomas treintjes gegeven en van Margreet kreeg hij een extra set rails. Groot plezier. En zoals dat met treinen en sporen gaat, het werkt aanstekelijk - zelfs papa en mama moeten eraan geloven. Een paar weken terug had een mevrouw hier in de buurt een enorme verzameling rails en bouwwerken op marktplaats gezet; daar zijn we dus maar even heen gereden om een paar dingen te kopen. Als bonus kregen we een hele verzamling rails gratis mee waar haar kinderen met stift op gekleurd hadden. Ze was opgelucht dat ik daar geen problemen mee had. Het helpt natuurlijk dat mijn kids ook graag kleuren.
Dus nu komt Joel iedere morgen uit z'n slaapkamer, de doos met rails schuift hij voor zich uit. Hij begint ijverig aan een spoorlijn, en roept snel een van ons erbij om het geheel compleet te maken. En wij zetten ons nog maar half uitgeslapen hoofd aan het werk om weer een nieuwe creatie te verzinnen.... Tot groot plezier van beide kids!
No comments:
Post a Comment