Verwachten

Het was een van die dagen waarop het allemaal niet vanzelf loopt. Waarop het gemakkelijker is om je te laten ergeren dan op andere dagen. Waarop de dingen niet gaan zoals je ze graag zou willen.

Op zo'n dag had ik Joel beloofd dat hij op de computer mag. "Later" heb ik gezegd toen hij 's ochtends vroeg of hij Lego spelletjes mocht doen op de computer. In gedachten voegde ik eraan toe 'als ik eten aan 't koken ben'. Maar dat had ik hem niet verteld. En 'later' is een vaag begrip voor een vierjarige.

Na een tijdje kwam hij voor de zoveelste keer bij me.

"Can I go on the computer now?"

"Nog niet. Later, als...".

Maar voordat ik uitgesproken was, riep hij boos:

"I'll NEVER get to play on the computer. NEVER!"

Toen werd ik verontwaardigd. Ik viel uit en vertelde hem dat ik hem beloofd had dat hij mocht en dat ik dat soort beloften meestal houd. Ik voegde eraan toe dat hij gewoon moest wachten en dat z'n tijd wel zou komen.

Wat beduusd liep hij weg om te gaan spelen.

En toen moest ik opeens stil staan. Geduldig zijn omdat je weet dat iemand, dat Iemand z'n woord houdt?

25 Daarom zeg ik jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam niet meer dan kleding? 26 Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren, het is jullie hemelse Vader die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij? 27 Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen? 28 En wat maken jullie je zorgen over kleding? Kijk eens naar de lelies, kijk hoe ze groeien in het veld. Ze werken niet en weven niet. 29 Ik zeg jullie: zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen. 30 Als God het groen dat vandaag nog op het veld staat en morgen in de oven gegooid wordt al met zo veel zorg kleedt, met hoeveel meer zorg zal hij jullie dan niet kleden, kleingelovigen? 31 Vraag je dus niet bezorgd af: “Wat zullen we eten?” of: “Wat zullen we drinken?” of: “Waarmee zullen we ons kleden?” – 32 dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen. Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben. 33 Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. 34 Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

Maak je geen zorgen. Geen zorgen over hoe-lang-duurt-het-voor-ik-kan-werken, waar gaan we wonen, een eigen huis, zullen we altijd zover weg zitten van vrienden en familie.....

Wachten. Verwachten. Ik heb lang gedacht dat wachten iets passiefs was. Zo van: 'ik kan er zelf toch niks aan doen, we wachten maar af'. Maar op God wachten is niet passief. Het is, iedere keer als ongeduld, twijfel, zorgen en noem maar op, de overhand nemen, je overgeven aan Gods uitnodiging om al je zorgen op hem te leggen. Overgave betekent dat ik mijn eigen plannen en ideeen voor wat 'goed' is, op de achtergrond zet om te vertrouwen. In de verwachting van Zijn zorg, Zijn heil. Overgave opent.

Wacht op de HEER, ja wacht op de HEER.

En beschaamd realiseer ik me hoe gemakkelijk ik het vertrouwen in Hem kwijtraak. Terwijl ik oneindig veel meer op Zijn woord aankan dan Joel op het mijne.

En dan ga ik naar Joel toe en zeg sorry. Want meer dan iets anders is het mijn eigen ongeduld en frustratie die maken dat ik tegen hem uitval. Kleine kinderen laten je altijd weer opnieuw beginnen en geven je altijd weer een nieuwe kans.

Wees niet bezorgd.

Vandaag lazen we in de kerk een variant op de oude geloofsbelijdenis. Dit is het begin:

We believe in God the Father
infinite in wisdom, power and love, 
whose mercy is over all his works
and whose will is ever directed to his children's good