Stel je voor.....

Zondagmiddag, tien over half vier. Joel is net wakker uit z'n middagslaap en ik zit samen met hem op de grond om hem wat eten te geven. Soep in dit geval. Joel is vrolijk en wakker en hij vindt de soep erg lekker, dus de hele tijd roept hij enthousiast: 'Soep!'. De druppel die af en toe van z'n kin valt wordt becommentarieerd met: 'Bah!' gevolgd door een klein vingertje wat exact de druppel aanwijst. Buiten schijnt de zon en er staat een koele bries.

Opeens voel ik mezelf bewegen. Het huis kraakt een beetje. Ik kijk naar buiten en alles beweegt, ons hele woonblok beweegt heen en weer. Ik voel me alsof ik op een plaat zit die langzaam heen en weer schuift. En het gaat maar door.

In een flits realiseer ik me dat ik inderdaad op een plaat zit. Die inderdaad heen en weer schuift. Een aardkorst plaat wel te verstaan. En dat ik m'n eerste aardbeving meemaak.

Omdat ik niet weet of dit het begin is van een veel grotere beving, of dat ik een beving voel die verder weg plaatsvindt, kruip ik samen met Joel onder de tafel. Dat is wat je aangeraden wordt als je in huis bent en er komt een beving. Daar geef ik hem z'n soep verder - hij is zich nergens van bewust en vindt het wel spannend onder de tafel. Ik ben wat minder ontspannen.

Het beven stopt, ik vraag me af of er nog meer komt, maar Joel heeft het wel gezien onder de tafel als z'n soep op is, dus ik kom ook maar weer overeind.

Ik zet direct de computer aan om op de US earthquake website te kijken. Een grote beving in Noord-Mexico, Baja California, 300 km. bij ons vandaan. In eerste instantie wordt 6.9 op de schaal van Richter gemeld. Vandaag blijkt de schatting bijgesteld en is het vastgesteld als 7.2.

Het gebied is dunbevolkt - vandaag las ik dat er tot zover 3 doden zijn en de schade is beperkt. Een heel verschil met de beving in Haiti - die wat minder kracht had, maar veel meer schade en leed veroorzaakt heeft. En nog doet.

Groets!