aflevering 10

Woensdag 8 augustus - Lincoln, NE

Vandaag gaan we vanaf de westkant van Nebraska naar de oostkant. We komen weer in een nieuwe tijdzone, Het is inmiddels 2 uur later dan in California en we zitten 7 uur vroeger dan in Nederland. Straks weer een nieuw ritme vinden voor wanneer het een goede tijd is om te bellen

Nebraska was ooit prairieland en nog steeds zijn enorme vlakten niet in 'gebruik'. Verder zie je heel veel maïs. Dit jaar is het droogste jaar (tot nu toe) sinds 1956 en we hadden thuis al gelezen dat veel boeren in de MidWest hun maïsoogst opgegeven hebben. Meer naar het zuiden is het het droogst; hier staat de maïs nog gewoon op het land, maar er wordt overal gesproeid.

Lincoln, onze bestemming voor vandaag, is de hoofdstad van de staat. Interessant detail voor sommige lezers: in Lincoln is een International Quilt Study Center & Museum, met de grootste quilt collectie in de wereld. Meer dan 3500 quilts, inclusief een Afrikaans-Amerikaanse collectie en een Pennsylvania Amish collectie. 

Een enorme verhuistruck komt ons voorbij kachelen met een vaart van meer dan 130 km/h. Hoezo snelheidsbegrenzing ? En je mag hier mobiel bellen als je aan 't rijden bent als je over 18 bent en je definitieve rijbewijs hebt. 

Er wordt hier heel veel maïs verbouwd. Door de aanhoudende droogte staan sommige velden er erg slecht bij, zoals je op deze foto kunt zien. 

Hele velden worden geïrrigeerd, zie de foto's hieronder 

Middenbermbrandje; de tweede die we tegenkomen. De eerste was net begonnen, deze zijn ze net klaar met blussen.

Het lijkt dat het droger wordt naarmate we verder naar het oosten rijden; meer en meer boeren hebben het sproeien opgegeven en veld na veld is droog en dor. Ziet er eigenlijk maar triest uit.

Zodra we op de campsite uit de onze aircobubbel stappen valt de hitte van het land op ons. Even flink aanpassen voordat we aan het werk gaan. De kids vermaken zich met het kraantje en zijn binnen de kortste keren nat en afgekoeld. Joel is de afgelopen dagen een paar keer lelijk gevallen op z'n arm. We hebben ons afgevraagd of het niet gescheurd of gebroken is, maar hij kan alle bewegingen maken. 'K heb vandaag steunverband voor hem gekocht om het allemaal een beetje rust te geven en om hem wat te weerhouden van spelen. Want hij klimt en draaft zo weer verder en omdat hij z'n zere arm wil ontzien, valt hij sneller en zo voort. 

De campsite ligt weer aan een meer en Joël moet even testen of droge blaadjes en takken zinken of drijven. Er staan hier verschillende mensen die een boot bij zich hebben en op het meer zijn wat speedboten bezig.  

De campsite van vandaag en gisteren zijn State Recreation Area's, minimaal onderhouden staatsparken met basis voorzieningen. We hebben een half uur over onverharde binnendoor wegen gereden om er te komen. Ik heb me zojuist heerlijk gedoucht in de volgens het foldertje 'moderne douches', haha. 'K weet niet hoe lang geleden dit modern was. Maar 't water is schoon en je frist er lekker van op. 

We kregen zowaar een regenbuitje. Hopelijk is het het begin van meer voor iedereen die hier woont en voor de 'parched grounds'.

Vooralsnog zitten we heerlijk bij een kampvuurtje van gesprokkeld hout. Morgen eens zien of we een wat luxere campsite met internet kunnen vinden. We rijden morgen Iowa in, dat ziet er een stuk meer bewoond uit dan Nebraska en hopelijk helpt dat wat internet betreft.