Vandaag hebben we weer een relatief korte rit voor de boeg - zo'n 150 mijl. We vervolgen onze weg over Rte 89A door nog meer leeg land, vol met rotsen in allerlei kleurschakeringen.
De weg die zich eindeloos voor ons uitstrekt doet denken aan het plaatje in het apparaat waar de opticien je ogen mee checkt; het enige wat ontbreekt is de luchtballon waar je op moet focussen.
Over ongeveer 1 1/2 uur hopen we Utah binnen te rijden. We zijn aardig door ons eten heen- hopelijk kunnen we vandaag weer inslaan en de blogs van gisteren en eergisteren posten!
Afgelopen nacht was het volle maan, en het was een fantastisch gezicht om de rotsen om ons heen stuk bij stuk te zien oplichten in het maanlicht. Zo stil en mooi!
We rijden door Kaibab National Forest en het landschap verandert snel als we omhoog rijden naar bijna 8000 ft. Als we het woud uit zijn, opent zich een nieuw vergezicht....
Utah - boerderijen, veeteelt, gras, met andere woorden, we zijn een andere wereld binnengereden. En zie hier - onze accommodatie!
No comments:
Post a Comment